ਕਵਿਤਾ/ਸੱਚ ਬੋਲਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ/ਯਸ਼ ਪਾਲ
*ਓਹ!*
*ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ*
*ਚੌੜੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਲਈ*
*ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਰਹੇ ਨੇ*
*ਆਪਣੀ ਕੁਰਬਾਨੀ?*
*ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ*
*ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ*
*ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਕੋਈ*
*ਨਿਸ਼ਾਨੀ?*
*ਨਵੀਆਂ ਸੜਕਾਂ*
*ਦਸਦੀਆਂ ਨੇ-*
*ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਹੀ*
*ਉਖਾੜੀਆਂ*
*ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਨੇ*
*ਜੜ੍ਹਾਂ*
*ਰੁੱਖ ਤੇ ਮਨੁੱਖ*
*ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ*
2.
*ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ!*
*ਜਦ ਮੇਰਾ ਗੁਆਂਢੀ*
*ਪਿਆਸਾ ਹੋ ਗਿਆ*
*ਮੇਰੇ ਖ਼ੂਨ ਦਾ*
*ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ*
*ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਆ ਗਿਆ*
3.
*ਪੁਰਸ਼*
*ਮੈਂ*
*ਪੁਰਸ਼ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ*
*ਮੈਨੂੰ*
*ਪੁਰਸ਼ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ*
*ਇਹ ਸਮਾਜ*
*ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ*
*ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੇ*
*ਨਾਰੀਤਵ ਨੂੰ*
*ਸਹਿਜੇ-ਸਹਿਜੇ*
*ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ*
*ਇਉਂ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼*
*ਤਰਾਸ਼ਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ*
ਮੂਲ ਲੇਖਿਕਾ:
ਆਦਿਵਾਸੀ ਕਵਿੱਤਰੀ:
*ਜਸਿੰਤਾ ਕੇਰਕੇਟਾ*
ਹਿੰਦੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਰੂਪ:
ਯਸ਼ ਪਾਲ ਵਰਗ ਚੇਤਨਾ
(98145 35005)
Share this content:
Post Comment