ਇਨਸਾਫ਼ ਦੇ ਰਾਹ ’ਤੇ ਧੀਆਂ ਦੀ ਖੁਆਰੀ

ਪੁਲੀਸ ਨੇ ਸਵਤੰਤਰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਅਖ਼ੀਰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬੁਲੰਦਸ਼ਹਿਰ ਨੇੜਲੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਪਟਿਆਲਾ ਹਾਊਸ ਕੋਰਟ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨਲ ਸੈਸ਼ਨ ਜੱਜ ਸ੍ਰੀ ਸੌਰਭ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ’ਤੇ ਵੀਡੀਓ ਕਾਨਫਰੰਸਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਪੁਲੀਸ ਰਿਮਾਂਡ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਵਤੰਤਰ ਭਾਰਦਵਾਜ ’ਤੇ ਦੋਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜੰਤਰ-ਮੰਤਰ ’ਤੇ ‘ਨੀਟ’ ਪੇਪਰ ਲੀਕ ਮੁੱਦੇ ’ਤੇ ਹੋਏ ਰੋਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ’ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਏ ਸੰਜੇ ਆਜ਼ਾਦ ਨੂੰ ਸਿਰ ’ਤੇ ਕੜਾ ਮਾਰ ਕੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਰੋਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ’ਚ ਸੰਜੇ ਆਜ਼ਾਦ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਨਿਸ਼ੂ ਆਜ਼ਾਦ ਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਘਟਨਾ 23 ਜੁਲਾਈ ਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ’ਚ ਨਿਸ਼ੂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਵੱਲੋਂ ਐੱਫ ਆਈ ਆਰ ਦਰਜ ਕਰਨ ’ਚ ਲਗਾਤਾਰ ਢਿੱਲ-ਮੱਠ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਨਿਸ਼ੂ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਵੱਲੋਂ ਮੈਡੀਕਲ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਟਰਕਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਵਤੰਤਰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਐੱਫ ਆਈ ਆਰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ’ਚ ਪੁਲੀਸ ਨੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਦਮ ਨਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਪਰ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਮੁੱਚੀਆਂ ਜਮਹੂਰੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਕੇ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਿਆਂ ਸਵਤੰਤਰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਈਂ ਪੌਡਕਾਸਟਾਂ ਅਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਦਿਆਂ ਇਹ ਦਾਅਵੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ‘‘ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਿਰ ਭੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਟਾਂਕੇ ਲੱਗੇ ਹਨ।…ਮੇਰੇ ’ਤੇ ਤਾਂ ‘ਹਾਫ ਮਰਡਰ’ (ਇਰਾਦਾ ਕਤਲ) ਦੀ ਧਾਰਾ 307 ਲੱਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਫੜਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।’’ ਏਦਾਂ ਸਮੁੱਚੇ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਖਿੱਲੀ ਉਡਾਉਂਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੈਨਲਾਂ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪਲੈਟਫਾਰਮਾਂ ’ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਮ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ’ਚ ਇਹ ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ‘ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਦੀ ਮਾਂ’ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੌਬਤ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਈ ਕਿ ਹਿੰਸਕ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਇੰਨਾ ਬੁਲੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਹੁੱਬ ਹੁੱਬ ਕੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੜੇ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਫੜ੍ਹਾਂ ਮਾਰਦਿਆਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ।

ਗੱਲ ਏਥੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਿੰਸਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਜਿਗਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਜ਼ਾਹਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਚ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੱਸਦਿਆਂ ਇਉਂ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਮੁੱਚੇ ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪੇਜ ’ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੜੇ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ‘ਫੀਲ ਦਿ ਪਾਵਰ’ (ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ)। ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਜ਼ 20-22 ਸਾਲ ਦੇ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹੇ ਤੇ ਕਰੇ ਪਰ ਸਿਸਟਮ ਉਸ ਦਾ ਕੁਝ ਵਿਗਾੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਿਸ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਐੱਫ ਆਈ ਆਰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਤਵੱਕੋ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸੇ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ’ਚ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਜੁੱਤੇ ਪਹਿਨੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਡੰਡਾ ਉਸ ਨੇ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਤਰ ਮੰਤਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ‘ਕੌਕਰੋਚਾਂ’ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਉਨ੍ਹਾਂ (ਕੌਕਰੋਚਾਂ) ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ’ਤੇ ਹੈ। ਉੱਘੇ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਵਰੁਣ ਗਰੋਵਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਇਸੇ ਦਾਅਵੇ ’ਤੇ ਟਵੀਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ‘‘ਵੋਹ ਗੁੰਡਾ ਪੁਲੀਸ ਕੇ ਸੰਰਕਸ਼ਣ ਮੇਂ ਨਹੀਂ, ਪੁਲੀਸ ਉਸ ਕੇ ਸੰਰਕਸ਼ਣ ਮੇਂ ਹੈ।’’ ਇਹ ਟਵੀਟ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ’ਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਵਿਅੰਗ ਹੈ।