ਕਵਿਤਾ/ਗੁਰੂਤਾ-ਖਿੱਚ/ਹੂਬ ਨਾਥ

*ਗੁਰੂਤਾ-ਖਿੱਚ*

……….

*ਵਿਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:*

*ਮਨੁੱਖ*

*ਜਦ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦੈ*

*ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ*

*ਗੁਰੂਤਾ-ਖਿੱਚ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ‘ਚ*

*ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਵਜ਼ਨ*

*ਹੁੰਦਾ ਹੈ ‘ਜ਼ੀਰੋ’*

*ਮਤਲਬ!*

*ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ ਦਾ*

*ਕੋਈ ਵਜ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ*

*ਵਜ਼ਨ ਖ਼ਾਤਿਰ*

*ਉੱਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ*

*ਗੁਰੂਤਾ-ਖਿੱਚ ਦੇ*

*ਉਲਟ*

*ਮਤਲਬ!*

*ਉਲਟ ਚੱਲੇ ਬਿਨਾਂ*

*ਵਜ਼ਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ*

*ਨਾ ਦੇਹ ਦਾ*

*ਨਾ ਜ਼ੁਬਾਨ ਦਾ*

*ਨਾ ਵਿਚਾਰ ਦਾ*

*ਨਾ ਜਿਉਣ ਦਾ*

*ਉਲਟ ਚੱਲੇ ਬਿਨਾਂ*

*ਕੋਈ ਵਜ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ*

*ਜਿੰਦਗੀ*

*ਡੁੱਬਕੇ ਜਿਉਣ ਲਈ*

*ਵਜ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ*

*ਲਾਸ਼ਾਂ*

*ਸਿਰਫ਼ ਤੈਰਦੀਆਂ ਨੇ*

*ਸਤਹ ‘ਤੇ*

*ਵਹਿਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ‘ਚ*

*ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ*

*ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ*

*ਕੋਈ ਵਜ਼ਨ*

*ਵਜ਼ਨ ਗੁਆਕੇ ਹੀ*

*ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ*

*ਲਾਸ਼!*

*ਇਹ*

*ਵਿਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ*

*ਕਵਿਤਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ*

*ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਪਾਉਂਦਾ*

*ਵਿਗਿਆਨ*

*ਉਹ ਕਹਿਣ ਦੀ*

*ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ*

*ਹੁੰਦੀ ਹੈ*

*ਕਵਿਤਾ ਸਿਰ*

****

*#ਹੂਬ ਨਾਥ*

ਹਿੰਦੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਰੂਪ:

*ਯਸ਼ ਪਾਲ ਵਰਗ ਚੇਤਨਾ*

(98145 35005)