ਜਿੰਦਾ ਦਿਲੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਜੋਤ: ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਕੌਰ ਜੋਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀ

ਮੋਹਾਲੀ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਿੰਦਾ ਦਿਲ ਮੁਟਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਹੀ ਜੋਤ ਹੈ – ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਕੌਰ ਜੋਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਇੱਕ ਚਮਕਦੀ ਜੋਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਕਵਿਤਰੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੰਗ ਭਰੇ, ਪਰ ਜਿੰਦਗੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਗਨੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਇਆ ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ – ਕੈਂਸਰ। ਕੈਂਸਰ ਵਰਗੀ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੌਸਲੇ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਕੌਰ ਨੇ ਜਿੰਦਾ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਲਾਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ, ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ – ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਜੋਤ ਬੁੱਝੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਲੜੀ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਜ ਉਹ ਕੈਂਸਰ ਵਰਗੇ ਦੈਂਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਰਵਾਈਵਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਜੇਤੂ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਮੋਟੀਵੇਸ਼ਨਲ ਸਪੀਕਰ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਕਿੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਵੀਂ ਊਰਜਾ ਜਾਗਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਕੈਂਸਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਜੀਵਨ ਕਿੰਨਾ ਕੀਮਤੀ ਹੈ। ਹਰ ਸਵਾਸ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ,ਸਗੋਂ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਇਕ ਗੁਰਸਿੱਖ ਪਰਵਾਰ ਵਿਚ ਜੰਮੀ ਪੰਜ ਭੈਣ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਤੇ ਮੋਹਾਲੀ ਵਿਚ ਵਿਆਹੀ ਗਈ ਜੋਤੀ, ਮੇਰੀ ਕਵਿਤਰੀ ਧੀ ਅਮਨਿੰਦਰ ਕੌਰ (ਗੁਰਲਗਨ) ਦੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਬੈਸਟ ਫਰੈਂਡ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਮੋਹਾਲੀ ਵਿਚ ਜੋਤੀ ਦੇ ਘਰ 03 ਜਨਵਰੀ 2023 ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਬੱਬ ਬਣਿਆਂ। ਉਸ ਵਲੋਂ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਸਮੇਂ ਹੀ ਐਨੀ ਅਪਣੱਤ,ਮੋਹ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਨਾਲੋਂ ਉਸ ਵਿਚ ਆਪਣਾਪਣ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਉਹਦੇ ਮੋਹ ਭਿੱਜੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਤੇ ਜਿੰਦਾ ਦਿਲੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਇਕ ਹੋਰ ਧੀ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਗਾਇਆ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਅਪਣਤ ਤੇ ਮੁਹੱਬਤ ਭਰੇ ਵਰਤਾਉ ਸਦਕਾ ਭਰਿ ਭਰਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਫੋਨ ਤੇ ਲੰਮੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਸੰਘਰਸ਼, ਕੈਂਸਰ ਵਰਗੀ ਭਿਆਨਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ‘ਤੇ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕੈਂਸਰ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਮੋਟੀਵੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਦਿਲ ਟੁੰਬਵੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਗਾਥਾ ਲਿਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਦੀ ਬੇਬਾਕ ਬੋਲਬਾਣੀ, ਮਿਲਾਪੜਾ ਸੁਭਾਅ,ਮੋਹ ਮੁਹੱਬਤ ਤੇ ਅਪਣੱਤ ਭਰਿਆ ਵਿਵਹਾਰ ਸਚਮੁੱਚ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਬੇਗਾਨਗੀ ਦਾ ਭਾਵ ਉਗਮਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਮਨਮੋਹਨੀ ਧੀ ਨਿਰੀ ਮੋਹ ਦਾ ਮੁਜੱਸਮਾ ਭਾਸਦੀ ਐ।

ਉਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੰਜਾਬਣ ਸਰਦਾਰਨੀ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਹਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਇੱਕ ਅਟੁੱਟ ਮੁਹੱਬਤ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮੋਹ ਅਤੇ ਜਿਉਣ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਾਂਘ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਦੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਦਰਦ ਹੈ ਪਰ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਠਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਵਿੱਚ ਗਰੂਰ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੀਆਂ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਹਬੱਤ ਨਾਲ ਸਰਸ਼ਾਰ ਨੇ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੀਬਾ ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਕੌਰ ਜੋਤੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਰੌਚਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ – ਦਰਦ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਢਾਲਿਆ, ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਭਾਵਪੂਰਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ, ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ। ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਦਿਲ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਯਾਦ ਕਰੋ – ਉਹ ਜੋਤ ਜੋ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਮਕਦੀ ਰਹੀ। ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਕੌਰ ਜੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸਿਦਕ ਦਿਲੀ, ਦ੍ਰਿੜ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਜੰਗ ਜਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਮ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਜੇਤੂਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ! ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ! ਤੇ ਦੁਆਵਾਂ! ਢੇਰ ਸਾਰੀਆਂ।

-ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਸੁਲਹਾਣੀ
-9872155120