ਕਵਿਤਾ/ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਹਲੋਂ
ਵਤਨੋਂ ਪਾਰ ਚਾਚੇ ਚਿੱਠੀ ਆਈ ।
ਵਿੱਚ ਕਾਰਡ ਦੇ ਸੀ ਫੋਟੋ ਲਾਈ ॥
ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਸਾਰ ਚਾਚੇ ਸੀਨੇ ਲਾਈ ।
ਨਾਲ ਹੀ ਚੱਕ ਲਈ ਬਾ-ਦੁਹਾਈ ॥
ਚਾਅ ਕਾਰਡ ਦਾ ਏਨਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ।
ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਵੜਿਆ ॥
ਉੱਚੀ ਜਿਹੀ ਚਾਚੇ ਹੇਕ ਐਸੀ ਲਾਈ ।
ਮਿੰਟਾਂ ਚਿ ਖਲਕਤ ਵਿਹੜੇ ਆਈ ॥
ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਚਾਚਾ ਗਾਉਣ ਜਿਉਂ ਲੱਗਿਆ।
ਇਕੱਲਾ ਭੰਗੜੇ ਪਾਉਣ ਜਿਉਂ ਲੱਗਿਆ ॥
ਦੇਖੋ ਦੇਖੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਏ ਸਾਰੇ ।
ਚਾਚਾ ਪਿਆ ਬਈ ਚਾਂਗਰਾਂ ਮਾਰੇ ॥
ਐਸੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਕਲੇ ਬੋਲ ।
ਵਿੱਚ ਮਿੰਟਾਂ ਦੇ ਖੋਲ੍ਹ ਤੇ ਪੋਲ ॥
“ ਭਾਅ ਜੀ ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਕੱਲਾ ਕੱਲਾ ।
ਆਹ ਗੋਰੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਝੱਲਾ ਝੱਲਾ ॥
” ਆਹ ਜੋ ਕੂਲ ਕੂਲ ਆਈ ਏ ਹਵਾ ।
ਭਰਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਈ ਹੋਵੇਗੀ ॥
ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਚੋਂ ਲੰਘ ।
ਪਰਦੇਸਾਂ ਵੱਲ ਆਈ ਹੋਵੇਗੀ ॥
ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਨਾਲ ।
ਸੁਨੇਹਾ ਵੀ ਲਿਆਈ ਹੋਵੇਗੀ ॥
“ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਇਹ ਛੂਹ ਛੂਹ ਕੇ ਲੰਘੇ ।
ਰਤਾ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਸੰਗੇ ।
ਬਈ ਚੇਤਾ ਆਵੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ।
ਹੋ ਹੋ, ਬਈ ਚੇਤਾ ਆਵੇ ਬਚਪਨ ਦਾ “॥
ਓ , ਭਰਾ ਹੁੰਦਾ ਏ ਭਰਾ ।
ਐ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲਿਓ ॥
ਕਿੰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਏ ਚਾਅ ।
ਐ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲਿਓ ॥
ਯਾਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਯਾਰ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਸੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਇਹਦਾ ਪਿਆਰ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਭਰਾ ਬਚਪਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਵੇ ।
ਰੋਂਦਿਆਂ ਤਾਂਈਂ ਬਈ ਹਸਾਵੇ ॥
ਭਰਾ ਹੁੰਦਾ ਏ ਭਰਾ ।
ਐ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲਿਓ ॥
ਹੁੰਦਾ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਖੜੇ ਇਹੋ ਨਾਲ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਖੂਬ ਨਿਹਾਲ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਸਿਰ ਭੀੜ ਜੇ ਪੈਂਦੀ ।
ਆ ਖੜ੍ਹਦਾ ਬਣ ਢਾਲ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਭਾਵੇਂ ਵੰਡਿਆ ਜਾਏ ਘਰ ਬਾਰ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਭਰਾ ਬਾਝ ਨਾ ਵੰਡੇ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਬਈ ਖੇਡ ਲੜਾਈਆਂ ।
ਢਲਦੀ ਉਮਰੇ ਯਾਦ ਬਈ ਆਈਆਂ ।
ਰੱਬਾ “ਚਾਚਾ” ਕਰੇ ਅਰਜੋਈ ।
ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਰਾ ਬਈ ਮਰੇ ਨਾ ਕੋਈ ॥
ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਭਰਾ ਹੁੰਦਾ ਏ ਭਰਾ ।
ਐ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ ॥
ਓ ਭਰਾ ਹੁੰਦਾ ਏ ਭਰਾ ।
ਐ – – – – – – – – ॥

Share this content:



Post Comment