ਕਵਿਤਾ/ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਹਲੋਂ
ਮੇਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਅਜ਼ਾਦ ਮੀਡੀਆ ਯੂ.ਐਸ.ਏ ਦੀ ਹਾਸਰਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ :
!”ਚਾਚਾ ਚੰਡੀਗੜੀਆ -ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ “! ਚਾ+ਚਾ ਕਰਦਿਆਂ ,ਚਾਅ ਐਸਾ ਚੜ੍ਹਿਆ । ਵਿੱਚ ਪੋਰਟ ਜਾ ਚਾਚਾ ਵੜਿਆ॥
ਚੱਕੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਲਾਹੀ ਜਾਵੇ।ਕੰਮ ਦੇ ਮੋਛੇ ਪਾਈ ਜਾਵੇ॥
ਬਾਰਾਂ ਘਿੰਟੇ ਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਸੀ ਲਾਉਂਦਾ । ਖਾਵੇ ਉਹ ਜੋ ਮੰਨ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ॥
ਲੰਙੇ ਡੰਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ । ਹਰ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਘਰ ਹੀ ਬਹਿੰਦਾ ॥
ਟੀ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਹਿੱਸਾ । ਉਹਦਾ ਮੈਂ ਸੁਣਾਵਾਂ ਕਿੱਸਾ । ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੇਰ ਚਾਹ ਬਣਾਵੇ । ਆਪ ਛਕੇ+ਸਿੰਘਾਂ ਤਾਈਂ ਛਕਾਵੇ । ਪੀਵੇ ਚਾਹਾਂ ਤੇ ਪਿੰਗ ਪੌਂਗ ਖੇਲੇ । ਜਾਪੇ ਇਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਮੇਲੇ ॥
ਹੱਸਦਿਆਂ ਖੇਡਦਿਆਂ ਲੰਘਿਆ ਦਹਾਕਾ । ਇੱਕ ਦਿਨ ਐਸਾ ਪਿਆ ਪਟਾਕਾ ॥ ਭਾਈਚਾਰੇ ਚਿ ਕਿਸੇ ਪਾਇਆ ਪੁਆੜਾ । ਸੱਭ ਕਾਸੇ ਦਾ ਕੀਤਾ ਕੁਆੜਾ
॥ ਪੰਗੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਐਸੇ ਪਾਤੇ । ਸਾਂਝੀ ਕਿਚਨ ਨੂੰ ਜਿੰਦੇ ਲਾਤੇ ॥
ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਚਨ ਗਈ ਵੰਡੀ । ਚਾਚਾ ਗੁੰਮ ਸੁੰਮ ਇਵੇਂ ਬਹਿ ਗਿਆ । ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਧਵਾ/ਰੰਡੀ ॥
ਮੁੜ ਮੁੜ ਝੋਰਾ ਖਾਈ ਜਾਵੇ । ਮੰਨ ਤੇ ਬੋਝ ਜਿਹਾ ਪਾਈ ਜਾਵੇ ॥ਸੋਚ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸਦੀ ਛਾ ਗਈ । ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਇੱਥੇ ਢੰਗੀ ॥
ਦੋਫਾੜ ਕਿਸੇ ਨੇ ਐਸੇ ਕੀਤੇ । ਰੰਗ ਦੀ ਪਾ ਕੇ ਵੰਡੀ ॥
ਹਰੇ ਵਗਾਹ ਕੇ ਪਾਸੇ ਮਾਰੇ । ਆ ਗਈ (ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਦੇ )ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਝੰਡੀ ॥
ਸਾਂਝੀ ਕਿਚਨ ਤੇ ਜਬਰੀ ਕਬਜ਼ਾ । ਕਰ ਗਏ ਵਾਂਗ ਫਰੰਗੀ ॥
ਸੱਭ ਕੁੱਝ ਸਮੇਟ ਕੇ ਤਾਲੇ ਲਾਤੇ । ਹਰੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਵਾਂਗ ਫਰੰਗੀ ॥

ਚੁਸਕੀਆਂ ਲੈ ਲੈ ਚਾਹਾਂ ਪੀਵਣ । ਦੁਨੀਆਂ ਲੱਗੇ ਰੰਗ ਬਰੰਗੀ ॥
ਅੰਦਰੋ ਅੰਦਰੀ ਲੱਡੂ ਫੁੱਟਣ । ਖੜੇ ਬਾਹਰ ਵੇਖ ਹਰੇ ਭੁਚੰਗੀ॥
ਹਰਿਆਂ ਡਾਢਾ ਜਿਗਰਾ ਕੀਤਾ । ਚੂੰ ਚਾਂ ਨਾ ਕੀਤੀ ॥
ਡੇੜ ਮਹੀਨਾ ਇਵੇਂ ਲੰਘਾ ਤਾ । ਪਿਓ ਦਿਆਂ ਪੁੱਤਾਂ ਚਾਹ ਨਾ ਪੀਤੀ ॥
ਦੂਜੀ ਧਿਰ ਨੂੰ ਚਾਓ ਸੀ ਚੱੜਿਆ । ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਕਿੱਚਨ ਸਥਾਨ ॥
ਪੌਣਾ ਗੱਜ ਸਾਰੀ ਹਿੱਸੇ ਆਈ । ਅੱਧੀ ਲੈ ਗਏ ਹਰੇ ਜਵਾਨ ॥ ਹਰਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕਹਿੰਦੇ । ਹੋ ਗਿਆ ਪਾਰਾ ਹਾਈ ॥
ਉੱਨਾਂ ਵੀ ਆਖਿਰ ਉਡੀਕ ਉਡੀਕ ਕੇ । ਕੈਬਨਿਟ ਜਿੰਦਰੀ ਲਾਈ ॥
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਚੱਕੇ ਚਕਾਏ । ਉੱਪਰੋਂ ਲਾਤੇ ਜਿੰਦੇ ॥
ਹਰੇ ਚਾਹ ਬਣਾਵਣ ਆਏ । ਹੋਏ ਬੜੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ॥
ਲਾਟ ਦੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਤੁਰ ਪਏ । ਬੋਲ ਏਨੇ ਹੀ ਕਹਿ ਗਏ ॥
”ਦਿਲ ਕੇ ਅਰਮਾਨ ਆਂਸੂਓਂ ਮੇਂ ਵਹਿ ਗਏ ! ਦਿਲ ਕੇ ਅਰਮਾਨ ਆਂਸੂਓਂ ਮੇਂ ਵਹਿ ਗੲੈ”! ਹਰੇ ਸਿਆਣਪ ਕਰ ਗਏ ਸਾਰੇ । ਕਿਸੇ ਨਾ ਝਗੜਾ ਕੀਤਾ ॥
ਪੀਤਾ ਪੀਤਾ ਪੀਤਾ ਪੀਤਾ । ਸਬਰ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ ॥
ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੇ ਵੇਖ ਇਨਾਂ ਨੂੰ । ਕਿਸੇ ਸਕੀਮਾਂ ਕੱਢੀਆਂ ॥ ਕਟਰ-ਪਲਾਸ ਚੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਏ । ਝੱਟ ਤਾਰਾਂ ਸੀ ਵੱਢੀਆਂ ॥
ਤਾਰਾਂ ਵੱਢੀਆਂ ਵੇਖ ਲਾਲਾਂ ਨੇ । ਹੋ ਗਏ ਹੋਰ ਵੀ ਲਾਲ ॥
ਕਹਿਣ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਹਨੇਰ ਛਾ ਗਿਆ । ਹੋ ਗਈ ਵਾਹ ਕਮਾਲ ॥
ਵਿੱਚੋਂ ਈ ਆਖਣ ਸਟੋਵ+ਫਰਿੱਜ ਤੇ । ਕਹਿਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਢਾਇਆ ॥
ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰਾ । ਚਾਚਾ ਦੌੜਾ ਆਇਆ ॥
ਉਹੀ ਪਲਾਸ ਤੇ ਕਟਰ ਲਿਆਕੇ । ਕੀਤਾ ਬੁੱਤਾ ਹੀਲਾ ॥
ਸਟੋਵ+ਫ਼ਰਿੱਜ ਉਹੀ ਚਾਲੂ ਕਰਤੇ । ਮੁੜ ਹੱਸੇ ਲਾਲ ਕਬੀਲਾ ॥
ਚਾਚਾ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸੋਚੀ ਜਾਵੇ । ਜੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ ਭੰਡੀ ॥
ਕੁੱਝ ਇੱਕ ਆਖਣ ਮਾੜਾ ਹੋਇਆ । ਇਕੱਠੇ ਸੱਭ ਪਖੰਡੀ ॥
ਜੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ । ਕਾਹਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਭੰਗੀ ॥
ਵਿੱਚੋਂ ਕੁੱਝ ਇੱਕ ਆਖੀ ਜਾਵਣ ।ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਚੰਗੀ । ਹੱਲ ਮਸਲੇ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨਾ ਲੱਭਿਆ । ਆਖਣ ਗੱਲ ਹੋਈ ਮੰਦੀ ॥
ਮਸਲੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਮੋੜ ਕੇ ਰੱਖਤਾ । ਦੁਨੀਆਂ ਰੰਗ ਬਰੰਗੀ ॥
ਹਰੇ ਲਾਲ ਨੂੰ ਚੱਟਦੇ ਰਹਿ ਜਿਓ । ਜਦ ਪੋਰਟ ਵਿਖਾਈ ਬਾਹਰ ਦੀ ਡੰਡੀ ॥
ਪੋਰਟ ਵਿਖਾਈ ਬਾਹਰ ਦੀ ਡੰਡੀ॥
ਫਿਰ ਪਛਤਾਇਓ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਜਾਇਓ :- “ ਕਿ ਰੂੜਾ ਮੰਡੀ ਜਾਵੇ । ਡੰਡੀਓ ਡੰਡੀ ਜਾਵੇ ॥
ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਵੇਖੇ । ਹੁਣ ਬਈ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਸੇਕੇ ॥
ਕੰਟਰੈਕਟ ਸਾਂਭਣੇ ਦਾ ਚੱਜ ਕਿਥੋਂ ਆਵੇ । ਵਿਹੜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਆਵੇ ॥
ਨੀ ਅੜੀਓ ਝੂਠੀਆਂ ਤੋਹਮਤਾਂ ਨਾ ਲਾਇਓ । ਕਾਹਲੋਂ ਤੇ ਨਾ ਲਾਇਓ । ਕਾਹਲੋਂ ਤੇ ਨਾ ਲਾਇਓ ॥
ਕਿ ਰੂੜਾ ਮੰਡੀ ਜਾਵੇ । ਡੰਡੀਓ ਡੰਡੀ ਜਾਵੇ॥

-ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਹਲੋਂ
-ਸੁਪਰਡੈਂਟ
Share this content:



Post Comment